ks. Kamiński Franciszek s. Stanisława ur. 04.01.1934 IPN Lu 00414/187 TW ps. „Rysiek” nr. rej. 2974

By | Listopad 1, 2020

ks. Kamiński Franciszek s. Stanisława ur. 04.01.1934 IPN Lu 00414/187 TW ps. „Rysiek” nr. rej. 2974

Ksiądz zakonny z XX Zakonu Salezjanów. W jego charakterystyce którą wystawił 3.05.1979 roku  ppor. Stanisław Pogoda st. insp. Wydz. IV KW MO w Siedlcach możemy między innymi przeczytać: ..//..//….Siedlce, dnia 5.05.1979 r. TAJNE SPEC-ZNACZENIA C H A R A K T E R Y S T Y K A Kandydata na tajnego współpracownika ps. „RYSIEK” nr. rej. 2974 Ks. Franciszek KAMIŃSKI S. Stanisława i Józefy zd. Bednarewicz, ur. 4.01.1934 r. Wąsocz, poch. społ. chłopskie. wykszt. średnie +WSD XX Salezjanów w Lądzie n/Wartą, wikary w domu zakonnym XX Salezjanów w Sokołowie Podlaskim. Wymieniony do 1939 r. przebywa przy rodzicach i jest na ich utrzymaniu. Po kończeniu szkoły podstawowej wstępuje do WSD prowadzonego przez XX Salezjanów, w którym kończy wykształcenie średnie. Egzamin dojrzałości zdaje w miejscowości Woźniaków /okolice Kutna/. W tym też okresie wstępuje do WSD w Lądzie n/Wartą. Święcenia kapłańskie otrzymuje w czerwcu 1962r. W tym okresie nauki przebywając w środowisku kleryków i osób związanych z pracą duszpasterską szuka także kontaktów z osobami świeckimi. Skłania go do tego jego zainteresowanie fotografiką. Wykonywane przez siebie zdjęcia-widokówki stara się rozprowadzać przez osoby świeckie, a zdobyte w ten sposób pieniądze pożytkuje na drobne prywatne wydatki. Po otrzymanych święceniach przechodzi kolejno przez kilka wyznaczonych przez przełożonych parafii, w których pełni obowiązki wikariusza, trudniąc się też praca duszpasterską. Dużą uwagę w swej pracy zwraca uwagę na kształtowanie odpowiednio religijnych postaw młodzieży szkolnej i pozaszkolnej. Do zdobycia sobie popularności wykorzystuje posiadane umiejętności z zakresu fotografiki. Gorliwość w wykonywania obowiązków zaskarbia mu sympatię przełożonych. Oprócz fotografii budzą się w nim zainteresowania muzyką. W dniu 25 sierpnia 1966r. została przeprowadzona z nim rozmowa w której zaproponowano mu napisanie zobowiązania o zachowaniu w tajemnicy przeprowadzonej rozmowy, jej tematyki itd. Powyższe potraktowano jako zobowiązanie do współpracy, ponieważ w tejże rozmowie przyjął słownie imię „RYSIEK”, które miał używać w kontaktach z naszymi pracownikami. Z charakterystyki z dnia 20.02.1968r. wynika, iż od pierwszego kontaktu odbyto z wymienionym 6 spotkań i tyleż samo uzyskano informacji ustnych. TW nie był w tym okresie wynagradzany a do utrzymywanych kontaktów odnosił się z dużą rezerwą.  Z charakterystyki w/w z dnia 14 lipca 1969r. wynika, iż od ostatniej oceny jego pracy nie odbyto z nim żadnego spotkania z przyczyny nie zgłaszania się w/w na spotkania. W dniu 2.01.1972r. posiadane przez naszą służbę teczki: personalną i pracy na wymienionego przekazano do archiwum Wydz. „C” KWMO w Poznaniu, ponieważ nie podejmował on współpracy z naszą służbą. W październiku 1972r. ponownie próbowano nawiązać kontakt i współpracę z TW, lecz wysiłki na rzecz unormowania procesu współpracy nie przyniosły zamierzonych efektów. W listopadzie 1975r. w/w przybył na teren Sokołowa Podlaskiego do tamtejszej placówki zakonnej XX Salezjanów. W ślad za nim przesłano do Wydz. IV tutejszej KWMO TEO na niego celem dalszego prowadzenia. Podjęto decyzję o zapoznaniu się z materiałami na ks. Franciszka Kamińskiego będącymi w Wydz. IV KWMO w Poznaniu. Na podstawie analizy w/w materiałów w listopadzie 1976r. nawiązano ponownie kontakt z w/w księdzem. W pierwszej rozmowie otrzymano od w/w szereg ciekawych informacji jak i zapewnienie o utrzymywaniu przez niego kontaktów z pracownikami naszej służby. Następna planowana rozmowa na dzień 26.11.1976r. nie doszła do skutku z powodu nieobecności TW w umówionym terminie i miejscu. Dnia 5.01.1977r. ponownie nawiązano kontakt z tw i zaproponowano spotkanie w dniu 5.01.1977r. lub w dniu 11.01.1977r. jako spotkanie rezerwowe. Oba terminy nie zostały przez TW dotrzymane. Przebywając kolejny raz w Sokołowie Podlaskim spotkałem TW i zaproponowałem kolejny termin spotkania w dniu 13.01.1977r. w Siedlcach. TW i w tym terminie na umówione spotkanie nie przyszedł.  Podjęto zatem decyzję o wysłaniu listu do tw z propozycja następnego spotkania w dniu 10.02.1977r. w Siedlcach. W odpowiedzi otrzymano kartkę, w której TW wymawia się od spotkań i udzielania informacji naszym pracownikom. Ponadto zastrzega się, że o wszelkich kontaktach z pracownikami jakichkolwiek organu administracji państwowej winien informować swego przełożonego, co uczynił. Od momentu pierwszego kontaktu w 1966r. ks. Franciszka KAMIŃSKIEGO z naszą służbą, do lutego 1972r. tylko pierwszy okres 2 lata dawał określone pozytywne rezultaty utrzymywanej współpracy. W następnym okresie proces współpracy sprowadzał się do sporadycznych spotkań, każde z innym pracownikiem z czego wynika iż: – opracowanie, a następnie pozyskanie i pierwszy okres współpracy nie związał należycie TW z naszą służbą, – brak uzależnienia materialnego tw od tego powodował jego lekceważący stosunek do współpracy, – należy sądzić iż częste zmiany pracowników nawiązujących dialog z TW wpłynęły na wzrost obaw z jego strony o swoją osobę i utrzymanie w konspiracji faktu utrzymywania kontaktów z nami, Efektem takich działań jest obecnie negatywny stosunek byłego TW do współpracy z naszą służbą. Sądzić należy iż wypłynęły  one z obiektywnych przesłanek trudnych w naszej pracy operacyjnej do przewidzenia. Z uwagi jednak na fakt, iż ks. Franciszek KAMIŃSKI utrzymywał jednak określone kontakty z pracownikami naszej służby, orientował się w problematyce nas interesującej, zna w znikomym zarysie ogólne zasady konspiracji oraz że sytuacja polityczno-operacyjna zmusza nas do powiększania ilości osobowych źródeł informacji w środowisku zakonnym XX Salezjanów ponownie w marcu 1977 r. podjęto opracowywanie w/w ramach zeszytu kandydata na tw. Podjęte przez nas działania operacyjne zmierzały przede wszystkim w następujących kierunkach: – dokładnego rozeznania osobowości kandydata i jego rodziny, – nakłonienia go do stałych kontaktów z SB, – materialnego związania go z naszą służbą, – wypracowania odpowiedniej płaszczyzny dla utrzymywania stałych kontaktów. Mimo naszych usilnych starań, „RYSIEK” nie zmienił swojej postawy wobec problemu współpracy. Do maja 1979r odbyto z wymienionym 4 rozmowy, a ponadto podjęto szereg prób zmierzających do wyprowadzenia kandydata na spotkania poza jego miejscem zamieszkania bez rezultatu. Z przyczyn operacyjnych w miejscu zamieszkania nie można było odbywać z nim rozmawiać bez zdekonspirowania jego osoby. Ponadto, zakładano iż po utworzeniu w styczniu 1978r parafii w Sokołowie Podlaskim administrowanej przez XX Salezjanów w której kandydat miał pełnić obowiązki wikarego, jego postawy do współpracy nie ulegnie zmianie. Oczekiwania nasze i podjęte w tej sytuacji działania ooperacyjne nie przyniosły pożądanego rezultatu. Wręcz przeciwnie, kandydat o każdej rozmowie z pracownikiem SB informował swojego przełożonego zakonnego a zarazem administratora parafii. Mając jednak na uwadze względy operacyjne, nie zaprzestano działań zmierzających do pozyskania kandydata ps. „RYSIEK”. Zdecydowano się na okresowe zawieszenie jakichkolwiek kontaktów z w/w, aby uzupełnić posiadane o nim informacje, ponadto objęto jego osobę stałą kontrolą operacyjną zmierzającej do wykorzystania każdej ewentualnej sytuacji, która pozwalałaby na sfinalizowanie zakładanych przez nas planów. Aktualnie kandydat ps. „RYSIEK” przeniesiony został do parafii Lwówek w diecezji poznańskiej, stąd też po uzgodnieniu z tamtejszym Wydz. IV materiały operacyjne dot. w/w przesłane zostaną w ślad za jego osobą. (zachowano oryginalną pisownię)..//..//….W archiwach IPN znajduje się 148 mikrofilmów zawierających dokumenty dotyczące jego osoby.

 

Dodaj komentarz