Przemysław Maksymiuk

By | Lipiec 31, 2012


 

Przemysław Maksymiuk (Zdjęcie z 1980 roku)

Rocznik 1963

Jego pierwszy kontakt z opozycją miał miejsce w 1980 r., kiedy to wziął udział w spotkaniu siedleckiej grupy Ruchu Młodej olski (Mirosław Andrzejewski, Witold Bobryk, Cezary Kaźmierczak) z Andrzejem Czumą. Brał czynny udział w działaniach RMP (akcje ulotkowe, napisy na murach), kolportował siedleckie pisma RMP („Młoda Myśl” i „ABC”) iraz ousni ROPCiO „Opinia”/ W kwietniu 1980 roku brał udział w zorganizowaniu obchodów 150-tej rocznicy bitwy z wojskami rosyjskimi podczas powstania listopadowego w Iganiach k. Siedlec. W latach 1983-84 drukarz i kolporter oólnopolskiego biuletynu Agencji Informacyjnej „Solidarności” „AIS”.  Od 1984 do 86 r. drukarz, łącznik, korespondent i kolporter Krajowej Agencji Terenowej „KAT”, która była kontynuatorką rozpitej przez SB „AIS”. W roku 1985 autor, wydawca i kolporter jednodniówki „Non Benon” – pisma, jak brzmiał podtytuł, „dedykowanego ministrowi Benonowi Miśkiewiczowi Autorowi Czystki Przeprowadzonej na Wyższych Uczelniach”. Od 1984 do 89 r. drukarz, kolporter i okazjonalnie autor artykułów w „Metreum”. W latach 1987-89 upowszechniał kulturę niezależną działając w legalnym Towarzystwie Miłosników Podlasia. Był pomysłodawcą i liderem projektu przejęcia w 1987 roku Towarzystwa Miłośników Podlasia z rąk władzy w ręce opozycji i skutecznie tę operację przeprowadził. To dzięki dotacjom państwowym uzyskanym oficjalnie, TMP organizowało projekcje niedozwolonych przez cenzurę filmów video, koncerty, spotkania, wystawy i rajdy. Staraniem TMP został odbudowany w Siedlcach pomnik Józefa Piłsudskiego. Przemysław Maksymiuk formalnie nie był nigdy członkiem NSZZ „Solidarność”/ Po wyjściu z podziemia w latach 1989-90 był kierownikiem Ośrodka Badań Historycznych przy Oddziałowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” w Siedlcach oraz redaktorem tygodnika „Nasz Czas” wydawanego w Siedlcach przez OKW NSZZ „S” i Wojewódzki Komitet Obywatelski w Siedlcach. W latach 1981-89 był wielokrotnie represjonowany (zatrzymania na 48 godzin). W czerwcu 1986 r. skazany na rok więzienia w procesie „Krajowej Agencji Terenowej”. Przebywał w Zakładzie Karnym Warszawa Białołęka. Zwiolniony 15.08.1986 na mocy amnestii. W sierpniu i wrześniu na wniosek rzecznika dyscyplinarnego UW chciano go skreślić z listy studentów (rektor UW obalił w/w wnioski powołując się na amnestię, która go objęła). Posiada zaświadczenie Prezesa IPN nr 370/02 z dnia 24.04.2003 r. stwierdzające, że jest pokrzywdzony w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 18. grudnia 1998 r. o IPN. Aktualnie pracuje w Kancelarii Prezesa RAdy Ministrów jako naczelnik Wydziału do Spraw Interpelacji i Innych Wystąpień Parlamentarnych. Nie prowadzi obecnie żadnej działalności związkowej, społecznej i politycznej. Sporadycznie publikuje artykuły historyczne w wydawnictwach naukowych oraz artykuły popularnonaukowe w „Nowym Państwie” i „Rzeczypospolitej”. W 2009 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 

 

 

 

Świadectwo zwolnienia z więzienia.

 

Notatka z rozmowy ostrzegawczej przeprowadzonej podczas rewizji lokalu, gdzie był drukowany „KAT”. 

 

Dodaj komentarz